而是悬挂在世界上的刻度。

        沈清璃站起来。

        她第一次不再害怕。

        因为她明白了一件事:

        恐惧来自未知。

        但现在,她正在「知道」。

        她轻声说:

        「如果只能留一个人……」

        城市另一端。

        顾言也同时开口:

        内容未完,下一页继续阅读